نکات مهم «جزای اختصاصی ۲»:

۱. تفاوت جرم سیاسی و امنیتی:

جرم سیاسی بدون خشونت و علیه ساختار حاکم است؛ جرم امنیتی معمولاً همراه با خشونت و تهدید امنیت عمومی.

۲. محاربه:

اقدام با سلاح برای ایجاد رعب، هراس و سلب امنیت عمومی، محاربه محسوب می‌شود.

۳. افساد فی‌الارض:

ارتکاب گسترده اعمال شدید مانند اخلال عمده اقتصادی، قاچاق سازمان‌یافته و جرایم گسترده علیه امنیت.

۴. جرایم تروریستی:

در قوانین خاص جرم‌انگاری شده و با مقررات مبارزه با تأمین مالی تروریسم مرتبط است.

۵. اجتماع و تبانی علیه امنیت:

تحقق با مشارکت دو نفر یا بیشتر و با قصد برهم زدن امنیت کشور.

۶. جاسوسی:

نگهداری یا انتقال اطلاعات طبقه‌بندی‌شده به دشمن یا افراد فاقد صلاحیت.

۷. جرایم رایانه‌ای علیه امنیت:

نظیر نفوذ به داده‌های دولتی و اخلال در سامانه‌های حساس امنیتی.

۸.حمل غیرمجاز سلاح:

در قوانین مرتبط با قاچاق سلاح و مهمات جرم‌انگاری شده و در مواردی ماهیت امنیتی پیدا می‌کند.

۹. مرز آزادی بیان و تبلیغ علیه نظام:

نیت، محتوا و میزان اثرگذاری در تشخیص این مرزها اهمیت دارد.

۱۰.جرایم علیه مقامات رسمی:

اهانت به رهبری و برخی مقامات بر اساس مواد خاص قانون مجازات اسلامی قابل تعقیب است«گاهاً با عنوان توهین مشدده».

۱۱. عنصر روانی جرایم امنیتی:

نیازمند سوءنیت خاص، مانند قصد برهم زدن امنیت داخلی یا خارجی کشور.

۱۲. توبه در جرایم امنیتی:

در برخی مصادیق، مثل محاربه، توبه قبل از دستگیری می‌تواند موجب سقوط مجازات شود «ماده ۱۱۴ قانون مجازات اسلامی».

۱۳. صلاحیت رسیدگی:

در جرایم نام برده شده، اغلب صلاحیت رسیدگی با دادگاه انقلاب است.

۱۴. استفاده ابزاری از لباس یا عنوان نظامی:

در حکم جعل یا فریب عمومی بوده و در برخی شرایط جنبه امنیتی دارد.

۱۵.تشدید مجازات در زمان جنگ:

هرکس در زمان جنگ مرتکب یکی از جرایم علیه امنیت داخلی یا خارجی کشور شود، به مجازات اشد همان جرم محکوم میگردد.«ماده ۵۰۹ قانون مجازات اسلامی، بخش تعزیرات»

⚖️دادجو؛
قلب تپنده حقوق ایران…